سلام ُ الله ِ ای شه َ عرش برین
خداوند مردم صحرا نشین
بزن آتش بر من دیوانه سر
سپس حالم را به تماشا بشین
حُسین ِ دلبر دل . . .
بهم بگو کی نَفسم واسه تو بند میاد
دیدم که موی تو افتاده دست باد
نزار تورو ازم بگیره دست روزگار
دست هامو ول نکن ، ای عشق موندگار . .
باور کن به زلف تو گیرم
یه شب توی روضه برا تو میمیرم
... ابی عبدالله ...
خاک من به معرکه در باد
زِ بعد وفاتم به سوی تو میاد
